MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu.İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının murisi ...’nın meslek hastalığı sonucu öldüğü iddiasına dayalı hak sahibi davacının uğradığı manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; Yüksek Sağlık Kurulunun 03.03.2010 tarihli kararlarına dayanılarak davacının ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.
Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.
Somut olayda; muris sigortalıya, SSK Zonguldak Meslek Hastalıkları Hastanesinin 18.05.1992 tarihli raporuna istinaden Kurumca mesleki pnomokonyoz tanısı konulduğu ve % 20 işgöremezlik oranı belirlenerek, yükümlülük süresinin Yüksek Sağlık Kurulunca uzatıldığı, 25.09.1996 tarihinde aynı hastane raporuna istinaden işgöremezlik oranının %33,58’e yükseltildiği, benzer şekilde 25.07.2006 tarihinde artma ile işgöremezlik oranının %63,2’ye yükseldiği görülmektedir. Mernis ölüm tutanağının dosya içerisinde bulunmadığı, Kurum Maluliyet ve Sağlık Kurulları Başkanlığının ölümün meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğini kabul ettiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun
03.03.2010 tarihli raporunda ölümün meslek hastalığı sonucu olmadığının belirlendiği , davacının YSK. raporuna itiraz etmiş olmasına rağmen davacının ölümünden önce belirlenen yüksek işgöremezlik oranının ölümüne etkisi muhtemel bulunduğu halde, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararında belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumundan rapor alınması bu raporun YSK raporu ile çelişmesi halinde giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılmaksızın, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş ; davacı murisinin mernis ölüm tutanağını getirtmek, Adli Tıp Kurumundan giderek Adli Tıp Genel Kurulundan rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.