MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı,davalı Kurum tarafından tesbit edilen iş göremezlik oranının % 14,3 den,% 45'e yükseltilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava,davacının 25.5.1987 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu oluşan % 14.3 sürekli iş göremezlik oranının % 45'e yükseldiğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davacıda iş kazası sonucu oluşan % 14.3 sürekli işgöremezlik oranının % 17'ye yükseldiğinin tespitine karar verilmiştir.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.
Davacıda mevcud sürekli işgöremezlik oranının yükseldiğinin tespitine ilişkin davanın asıl amacı 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince davacıya iş kazası sigorta kolundan bu oran üzerinden gelir bağlanmasının teminine yöneliktir.Sigortalıya artan bu oran üzerinden gelir bağlanması halinde artan orana göre bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tazmini için SGK Başkanlığınca işverene rücu edileceğinden sürekli işgöremezlik oranının artıp artmadığı işverininde hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup işveren bu davada yasal hasımdır.
Yapılacak iş;davacıya yöntemince davayı işverene yöneltmesi için önel vermek,işverenin bildireceği delillerde toplanıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin işverenin yokluğunda davanın yalnızca SGK Başkanlığı huzuruyla bakılıp sonuçlandırılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Kabul şekli bakımından da; Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.
Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.
Somut olayda S.S.YSK'nun 18.8.2006 tarihli raporunda davacıda mevcut % 14.3 sürekli işgöremezlik oranının değişmediği,ATK 3.İhtisas Kurulunun raporunda % 17 olduğunun bildirildiği ve iki rapor arasında çelişki oluştuğu halde mahkemece ATK Genel Kurulundan rapor alınıp bu çelişki giderilmeksizin sonuca gidilmiş olması,ayrıca davacıda mevcut % 14.3 sürekli iş göremezlik oranının artış göstererek % 17 mi yükseldiği veya olay tarihinden itibaren mi % 17 olduğu, artış göstererek % 17 olmuş ise hangi tarihte artış gösterdiği ATK. dan alınacak raporla belirlenmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olmasıda hatalı olmuştur.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.