MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Ağustos 1996-28/12/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacı, davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak 1996/8.ay ile 1999/4.ay arasında ve 2002/2. Ay ile 28.01.2008 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının yazılı şekilde hizmetinin olduğuna ilişkin hüküm verilmiş ise de varılan sonuç eksik incelemeye dayalı olduğundan usul ve yasaya uygun değildir.
Gerçekten, bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 86.(506 Sayılı Yasanın 79) maddesi olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları yada komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-532, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579, 2004/21-479-578 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Somut olayda ise, Davacının 15.02.2002 tarihinden sonra geçen ve yazılı şekilde tespitine karar verilen çalışmaları yönünden mahkemece inceleme yapılmış ise de; yapılan iş niteliğinin deri kürk işleme-dikim işi olduğu ve ileri sürülen iddialara göre ve de müfettiş raporunda çalışmasının 15.01.2003 tarihinde başladığına dair imzalı beyanı bulunan tanık Yusuf Tuğtekin in beyanın dan da anlaşıldığı üzere bu işin sezonluk iş olduğu yılın nisan –Agustos ayları arasında çalışma olmadığı belirtildiği halde bu yönde ve tüm çalışma dönemlerini kapsar şekilde işyeri yada komşu işyerlerinde kayıtlı çalışan veya işyeri sahipleri dinlenmeden eksik inceleme ile sonuca gidildiği ortadadır.
Yapılacak iş,yukarı da açıklandığı şekilde inceleme yapılmakla birlikte özellikle işyeri ve işin niteliği konusun da araştırma yapılarak işin sezonluk olup olmadığını belirlemek sezonluk ise belirlenen sezon süreleri içinde, işyerinden bordo verilmediği ve mahkemece komşu işyeri tanığı da tespit edilemediğine ilişkin zabıta beyanına değer verilmeden yeniden işverene komşu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri veya benzer işi yapanların kayıtlarına geçmiş kimseleri tespit edip, kayıtlarını isteyerek dinlenmek ve tüm deliller toplandıktan sonra delilleri takdir edip gerektiğinde bilirkişi raporu da alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Deri Gıda ve Çiçekçilik San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.