MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.04.1998-Nisan 2004 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının 2001 yılındaki 30 günlük çakışması SGK'na bildirilmediği halde mahkemece bildirildiğinin kabulüyle 30 günlük sürenin tespitine karar verilmemiş ise de temyiz edenin sıfatına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 15.11.1994- Nisan 2004 tarihleri arasında davalı ... ye ait işyerinde geçen ve kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca araştırma yapılarak davacının imzasını taşıyan ücret bordroları, tespiti istenen tarihler arasında görev yapan Belediye Başkanı, takip memuru, belediye yazı işleri memuru ve Belediyede görev yapan tanıklar ile bordrolarda geçen tanıklar dinlenerek bilirkişi raporuna göre davacının imzasını taşıyan aylık ücret bordroları ile bildirilen süreler nazara alınarak bildirilen sürelerin dışlanarak davacının 15.11.1994 - Nisan 2004 dönemi arasında 904 gün çalışmasının tespitine karar verilmiştir.
Mahkeme bozma kararı gereği yerine getirilerek tespit istenen döneme ait aylık ücret bordroları ve tanık ifadelerine göre davacının 1994 yılında 45 gün, 1995 yılında 335 gün, 1996 yılında 305 gün, 1997 yılında 335 gün, 1998 yılında 335 gün, 1999 yılında 275 gün, 2000 yılında 245 gün, 2001 yılında 30 gün, 2002 yılında 245 gün, 2003 yılında 335 gün, 2004 yılında 66 gün, çalıştığının kabulüyle Kuruma bildirilen süre dışında toplam 959 günlük sürenin tesbitine karar verilmekle dava kısmen kabul edilmiş olmakla davalılar yararına avukatlık ücreti verilmesi ve yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması ayrıca davacı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi gerekirken yalnızca davalı Belediyeden alınmasına karar verilmiş olması kabul şekli bakımından da yargılama giderlerinin her iki davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken, yalnızca davalı Belediyeden alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. Maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki "davanın kabulüne" sözcüklerinin silinerek yerine "davanın kısmen kabulüne" sözcüklerinin yazılmasına, 2 nolu bendinin sonuna "fazla talebin reddine" sözcüklerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının avukatlık ücreti ve yargılama giderleri ile ilgili 4. ve 5. bentlerinin silinerek yerine;
"Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,"
"Davacı tarafından yapılan 210,70 TL yargılama giderinden davanın ret ve kabul oranına göre takdiren 150,00 TL.sının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine kalanının davacı üzerinde bırakılmasına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.