MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
Dava, 16.09.2005 tarihinde meydana gelen trafik iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, olayda davalı araç malikinin bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafca temyiz edilmiştir.
B.K.'nun 55. Maddesi (TBK'nun 66) hükmü gereğince adam çalıştıran, çalışanın kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar gören kişinin adam çalıştıranın bir başka çalışanı olması sonuca etkili değildir. Yine, 2918 sayılı KTK'nun 85/1. maddesinde işletenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, doktrinde ve uygulamada işletenin bu tür sorumluluğunun bir tehlike sorumluluğu olduğu kabul edilmiştir. Bu tür sorumluluğun oluşması için motorlu bir taşıt aracının karayolunda bir zarara sebep olması, sonra bu zararın motorlu bir aracın işletilmesi sırasında meydana gelmiş olması ve nihayet zarar ile aracın işletilmesi arasında uygun bir nedensellik bulunması yeterlidir.
Somut olayda, davacının davalının işleteni olduğu otobüste muavin olarak çalıştığı sırada yine davalının istihdam ettiği sürücünün %100 kusuru ile trafik iş kazasının meydana geldiği ve davacının yararlandığı anlaşılmaktadır.
Böyle olunca mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde varsa belirlenecek zarardan davalının sorumlu tutulması gerekirken, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.