MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi, davacı vekilinece de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz nedenlerine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece alınan bilirkişi hesap raporuna göre istemin kısmen kabulü ile 43.595.00-TL maddi tazminat ile 1000.00-TL manevi tazminata davalılardan kusur oranlarına göre tahsiline karar verilmiştir.
Yapılan incelemede davanın teselsül hükümlerine göre, açıldığı davacının 9.7.2000 tarihinde %37 oranında sürekli işgöremez duruma geldiği olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı ...’ün %50, TEDAŞ Ordu Müessese Müdürlüğünün %30, kazalı işçinin, %20 oranında kusurlu olduğu, daha sonra sürekli işgöremezlik oranının 12.8.2003 tarihinde %14.1 olarak belirlendiği itiraz üzerine oranın en son %19.2 olduğu görülmüştür.
Mahkemece dava teselsül hükümlerine göre açıldığı halde davacı yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatın davalılardan kusur oranlarına göre tahsiline karar verilmesi ayrıca dava ve ek davada talep edilen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi talep edildiği halde maddi tazminata dava ve ek dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş oması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca karar bozulmalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1.ve 2. bendinin silinerek yerine;
“I-Davanın kısmen kabulü ile 43.595.00-TL maddi, 1000.00-TL manevi tazminatın 9.7.2000 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine,18.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.