MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın husumetten reddine, davalı....hakkında davanın kısmen kabulü ile, 8.800,00 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi’nin raporuna göre davacının iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 3 olduğu, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işveren şirketin % 90, davacı işçinin % 10 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )
Bu ilkeler gözetildiğinde ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından belirlenen % 3’lük sürekli iş göremezlik oranına tarafların bir itirazı bulunmadığından, bu oran esas alınarak davacı yararına hükmedilen 30.000,00 TL manevi tazminatın çok fazla olduğu ortadadır.
3- Davalılar ... ve ... hakkında açılan maddi ve manevi tazminat davalarının husumet yokluğundan reddine karar verilmesine göre, bu davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince tek bir maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara yükletilmesine, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy