MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, 2 çocuk ve eşin maddi tazminat istemlerinin feragat etmeleri nedeniyle reddine, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile eş için 25.000,00 TL, 2 çocuğun her biri için ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminata hükmolunmuştur.
Davacılar murisi sigortalı Abidin Kaya’nın öldüğü iş kazasında sigortalının kusursuz olduğu, davalı işverenin % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Davacılar, dava dilekçelerinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi tazminat taleplerinde bulundukları gibi eş için 15.000,00TL manevi ve 2 çocuk için ayrı ayrı 10.000,00’er TL manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır.Davacılar vekili 27.12.2011 tarihli yalnızca başvuru harcı yatırılan ıslah dilekçesi ile eş için ve 2 çocuğun her biri için manevi tazminat miktarının 10.000,00’er TL artırılarak eş için 25.000,00 TL, 2 çocuğun her biri için ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunduklarını beyan etmişlerdir.
Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez ve ıslah edilemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K’nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Bu durumda davacılar vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği manevi tazminat miktarları ve manevi tazminatın bölünmeyeceği göz ardı edilerek yazılı şekilde manevi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.