MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 129.157,90 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/09/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü, davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı 13.02.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunmuştur.
Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Kusurun aidiyeti ve oranı ile sigortalının gelirine ilişkin değerlendirmeler yerindedir. Uyuşmazlık davacının maddi tazminatının hesaplanmasına esas alınması gerekli sürekli iş göremezlik oranına ilişkindir. Öte yandan, sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranının % 41,20 olduğu dosya içerisindeki gelir bağlama kararı ve ekleri ile tüm dosya kapsamından açıkça anlaşılmaktadır. Oysa hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 53,09 olduğunun kabulü ile tazminatın hesaplandığı görülmektedir. Hal böyle olunca, sigortalının maddi zararının % 41,20 oranındaki sürekli iş göremezlik esas alınmak suretiyle hesaplanması gerekirken, gelir bağlama kararındaki günlük ortalama kazanç tutarı olan 53,09 rakamının sürekli iş göremezlik oranı gibi algılayarak maddi zararının hesaplandığı hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının isabetsiz olduğu ortadadır.
Yapılacak iş, sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 41,20 olduğunun kabulü ile buna göre karşılanmayan zararının yöntemince hesaplatarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,
24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.