MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 15/07/1984 olduğunun ve davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının sigorta başlangıç tarihinin 15.7.1984 olarak tespiti ve davacının davalı işyerinde 15.7.1984-19.7.1984 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti ile bu süreler içerisinde yatırılmayan primlerin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde ise de, davanın tespit davası niteliğinde olduğu gözetilmeksizin davalılar vekili lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Öte yandan yürürlükte bulunan AAÜT'nin 3. maddesinin 2. fıkrası "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi halinde ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur" hükmünü getirmiştir. Bu madde gereğince davanın aynı nedenle reddi halinde ret nedeni aynı olan davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken ret nedeni aynı olan davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırıdır.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6.ve 7. bendi tamamen silinerek yerine “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine “ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Orman İşletme Müdürlüğü'ne yükletilmesine,
19.12.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.