MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 20/08/2002-12/05/2006 tarihleri arası davalıya ait 06 J 1078 plakalı yolcu minübüsünde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 20/08/2002-12/05/2006 tarihleri arası 1/2 gün sayısı oranında 672 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin tescilsiz olduğu, davalı verdiği cevap dilekçesinde davacının çalışmasının kısa dönemli olduğunu, yarım gün çalıştığını belirttiği, davacı tanığının fiili çalışmayı doğruladığı, davalı tanıklarının ise fiili çalışmayı kısmen doğruladıkları, yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının çalışmasının davalıya ait minübüste başka bir şoförle birlikte nöbetleşe 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme esasına dayandığından mevcut gün sayısının 1/2 oranında çalıştığı ve toplam gün sayısının 672 gün olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışmasının tam süreli olup olmadığı noktasında çıkmaktadır.
Somut olayda,davalıya ait minibüste davacıyla birlikte iki şoför çalıştığı, çalışmanın 24 saat usulüne göre olup, öğlen saat 12:00 de çalışmaya başlayan şoförün gece saat 24:00'te bıraktığı, sabah saat 06:00 da yeniden çalışmaya başladığı, çalışmanın bu şekilde devam ettiği, dolayısıyla çalışmanın niteliği gereği tam süreli (ayda 30 gün üzerinden) olduğu, iki şoförün çalışmasının tam süreli çalışma esasını etkilemeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Yapılacak iş, davacının çalışmasının bulunduğu dönemde aylık 30 gün üzerinden prim ödeme gün sayısı hesaplanarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı işverenle yükletilmesine, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy