MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının davalı eşine ait işyerinde 04.03.1999 ile 20.06.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece 04.03.1999-02.01.2003 dönemi tespit talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, başka işyerinde geçen süreler dışlanmak suretiyle 03.01.2003-20.06.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden tarafların karı ... olduğu, aralarında boşanma davası bulunduğu,davacı adına davalı işyerinden verilmiş işe giriş bildirgesi veya Kuruma bildirilen hizmet bulunmadığı,mahkemece dinlenen bordro tanığı ve komşu işyeri tanıklarının davacının davalıdan ücret alıp almadığı konusunda bir bilgilerinin olmadığını belirttiği ve dosyada davacının davalı eşine ait işyerinde ücret karşılığı çalıştığına dair somut bir delil bulunmadığı,Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin dosyaya ibraz edilen 19.12.2011 günlü 2009/37025 Esas,2011/48628 Karar sayılı ilamında davacının çalışmasının aile ekonomisi içerisinde yardım amaçlı bir çalışma olduğu ve karşılıklı değişim içinde olan iş görme edimi ile ücret ediminin bulunmadığı,davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmaması sebebiyle işçi sıfatını taşımayan davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair yerel mahkeme kararının bozulduğu anlaşılmaktadır.
506 sayılı yasanın 3-I/B maddesine göre eşin sigortalı kabul edilebilmesi için ücret karşılığı çalıştığının saptanması gerekir. Somut olayda dava dosyası içinde davacının ücret karşılığı davalı eşe ait iş yerinde çalıştığına dair yazılı belge olmadığı gibi,mahkemece dinlenen tanıklar da davacının davalıdan ücret alıp almadığını bilmediklerini beyan ettiklerinden davacı ile davalı arasında karşılıklı iş görme ve ücret alma edimine dayanan hizmet ilişkisi saptanamamıştır. Yargıtay 9. hukuk Dairesinin 2011/48688 Karar sayılı kararında da bu husus tespit edilmiştir. Bu nedenle, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ...'a iadesine
23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.