MAHKEMESİ : Adana 6. İş Mahkemesi
TARİHİ : 16/04/2013
NUMARASI : 2012/38-2013/206
Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, davacının 2012/21517-21518-21519 sayılı dosyalardan borçlu olmadığının tespiti ile takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmayacak şekilde tazminata karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının SGK tarafından 2012/21517, 2012/21518 ve 2012/21519 esas sayılı dosyalarından icra takibine konu olan toplam 7.546,90.TL'lik borçtan dolayı borçlu olmadığının tespitine, Takip 6183 sayılı Yasa'ya göre yapıldığından takip konusu alacağın %10'u oranında haksız çıkma tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının icra inkar tazminatı hususundaki fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiştir.
5510 sayılı Yasa’nın 88/18. maddesinde, Kurum'un taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda yazılı tazminat ve cezaların Kurum hakkında uygulanmayacağı belirtilmiştir.
Mahkemece icra-inkar tazminatı ile ilgili istemin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Öte yandan, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine, 16.06.2009 gün ve 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile eklenen “Şu kadar ki hazırlanan tarifede: genel bütçeli, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için Avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü karşısında, 6183 sayılı Yasa'ya göre Kurum alacağının tahsiline dair yapıldığı açık olan takibe ait bu davada, davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olması karşısında taraf vekilleri lehine maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken vekalet ücretinin sadece davacı taraf lehine nisbî tarifeye göre hesaplanıp hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak verilen kararı davacı
tarafın temyiz etmediği dikkate alınarak bu durum davacı taraf için bozma nedeni olarak kabul edilmemiş ise de kendisini vekille temsil eden davalı Kurum yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin 3. paragrafının tümüyle silinerek yerine; “davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine” ve hüküm fıkrasına (6) numaralı bend eklenerek; "Davalı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1.320.00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı Kurum’a verilmesine," rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy