K A R A R
Dava, tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve gecikme zammının nemalandırılması sonucu oluşacak alacağın ihbar tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, 100,00 TL tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve gecikme zammının nemalandırması sonucu doğan alacağın dava tarihi 16.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; bildirilemeyen tüm dönemler yönünden toplam ödenmesi gerekecek alacak miktarının 1.775,00 YTL olduğunun bildirdiği görülmüştür.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca 01.01.2013 tarihinden sonra, anılan Yasanın 427. maddesindeki kesinlik sınırı, 1.820,00 TL’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar, asıl alacağı 1.775,00 TL olan ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.