MAHKEMESİ : Bakırköy 28. İş Mahkemesi
TARİHİ : 19/09/2013
NUMARASI : 2013/461-2013/39
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 06/12/2006—22/07/2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Dairemizin 15/10/2012 tarih ve 2012/18177-17460 E.K. Sayılı bozma ilamı üzerine
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, davalıya ait binada güvenlik elemanı (bekçi) olarak çalıştığının belirtildiği, işyerinin tescilsiz olduğu, davacı adına davalı tarafından herhangi bir bildirim yapılmadığı, davacı tarafından gösterilen ve aynı zamanda davalıya ait başka bir işyerinde çalışan bordro tanığı M.. D.. beyanında, davacının davalıya ait 4 katlı binada bekçilik yaptığını, binanın boş olduğunu, haftanın yedi günü binayı beklediğini, davacı ile davalı arasında çalışma koşulları ve ücretli ilgili konuşmalara tanık olduğunu, ücretin 400 -480 TL civarında olduğunu, davacının ücret ve bazı ihtiyaçlarının kendisi aracılığıyla sağlandığını belirttiği, yine tespit edilen komşu işyeri tanıklarıda beyanlarında davacının 2006 yılı Kasım veya Aralık ayından itibaren 2007 yaz aylarına kadar davalıya ait 4 katlı binayı beklediğini, binanın boş olduğunu, 400-450 TL civarında maaş aldığını belirttikleri, davalı tanıkları ise, davacıyı yardım amaçlı aldıklarını, bu nedenle binada yer tahsis ettiklerini, davacının yiyecek, harçlık kontür gibi ihtiyaçlarını kendilerinin karşıladığı, bu şekilde 7-8 ay orada kaldığını belirttikleri anlaşılmaktadır
Somut olayda, davacının davalı nezdindeki fiili çalışması bordro ve komşu işyeri tanıklarının beyanlarıyla sabittir. Her ne kadar davalı tanıkları davacıyı yardım amaçlı aldıklarını ve bu nedenle yer tahsis ettiklerini belirtmişler ise de, çalışmak için iş arayan bir kişinin 7-8 ay gibi uzunca bir süre boş binada kalması da hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy