MAHKEMESİ: İzmir 1. İş Mahkemesi
TARİHİ: 05/12/2012
NUMARASI: 2011/183-2012/865
Davacı, davalılardan işveren ait işyerinde 01/03/2006-01/06/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalıya ait işyerinde 1.3.2006-1.6.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 1226827 sigorta sicil nolu işyerinde 22.3.2007 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin internet üzerinden Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre 6.4.2006-1.5.2006 tarihleri arasında dava dışı başka işyerinden bildirim yapıldığı, davalı işyerinden ise 22.3.2007 tarihinden itibaren çalışma bildirildiği, bordro tanıklarının ortak beyarlarında davacının 2006 yılında çalışmaya başladığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.
Somut olayda her ne kadar mahkemece 22.3.2007-1.6.2008 tarihleri arası eksik bildirilen çalışmalar yönünden verilen kısmen kabul kararı doğru ise de bordro tanıklarının beyanlarında davacının daha fazla çalışmasını doğruladıkları dikkate alınmadan ve tüm uyuşmazlık dönemini kapsayacak şekilde kayıtlı tanık beyanları alınmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.
Mahkemece yapılacak iş, öncelikle tüm uyuşmazlık dönemini kapsayacak şekilde bordro tanıklarını dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, mevcut tanık beyanlarını da dikkate alarak, davacının çalışmasının ne zaman başladığı, ara vermesinin olup olmadığı, çalışma koşullarının ne şekilde olduğu hususlarında davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine
26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.