MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından 01/01/1997 tarihinde kadar Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 2926 sayılı yasa kapsamında tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının ilk tescilinin yapıldığı 1985 tarihinden 01.01.1997 tarihine kadar sigortalılığının devam ettiğinin ve 6111 sayılı yasadan faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; dava dilekçesi davacının ilk prim kesintisini takip eden ay başından 01.01.1997 tarihine kadar 2926 sayılı yasa kapsamında tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun ve 6111 sayılı yasadan faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmesinin talep edildiği, 15.11.2012 tarihli duruşmada davacı vekilinin imzalı beyanında 01.01.1997-01.06.2005 tarihleri arasındaki dönemin dava konusu olmadığını, taleplerinin 1985-1997 tarihleri arasında olduğunu, davacının bu tarihlerdeki hizmetlerinin Kurum tarafından kabul edilerek davanın konusuz kaldığını ve dava konusu olmayan dönemlerin ihyaya konu olamayacağının belirtilmesini talep ettiği, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 08.03.2013 tarihli yazı cevabında davacının tescil tarihinin 01.07.2001 tarihi olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.
HMK'nun 297. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde karar yerinde gösterilmesi gereklidir. Bunun yanında hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazmak durumundadır.
Somut olayda; infazda tereddüt yaratacak şekilde davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve davacının ilk tescilinin yapıldığı 1985 tarihinden 01.01.1997 tarihine kadar sigortalılığının devam ettiğinin tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yapılacak iş; davacının talebinin açıklattırılarak, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy