MAHKEMESİ : Aralık Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
TARİHİ : 20/09/2012
NUMARASI : 2008/88-2012/67
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 01.02.2008 - 04.08.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının davalı işyerinde 01.05.2007 – 31.05.2007 tarihleri arasında 25 gün, 01.01.2008 – 22.04.2008 tarihleri arasında 87 gün olmak üzere toplam 112 gün çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile yanlış değerlendirme sonucu gidilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Somut olayda; ihtilaflı dönemde 03.08.2008 – 30.06.2008 tarihleri arasında, 5839 sicil numaralı işyerinden davacı adına hizmet bildiriminin olduğu, davalı işyerine ait sicil dosyası ile dönem bordroları getirtilmediğinden, bu işyerinin davalı işyeri ile ilgisi olup olmadığının anlaşılamadığı, 2007 ve 2008 yıllarında davalı işyerinden davacıya ödeme yapıldığına dair birçok makbuzun olduğu, hüküm kurulurken 01.01.2008 – 22.04.2008 tarih aralığındaki çalışmalar 82 gün olmasına rağmen 87 gün olarak hesaplandığı görülmüştür.
Öte yandan; 6100 sayılı HMK.'nın 26. maddesi gereğince hâkim, kural olarak iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına veya başka bir şey hüküm veremez.
Davacının, 2007 yılındaki çalışmaları ile ilgili bir talebi olmamasına rağmen Mahkemece talep aşılarak 01.05.2007 – 31.05.2007 tarihleri arasında 25 gün çalışmaya hükmedilmesi de hatalı olmuştur.
Yapılacak iş; davalı işyerine ait sicil dosyası ile ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, muhtarlık ve zabıta marifetiyle davacının çalışmalarını bilebilecek nitelikteki kişileri araştırıp tespit etmek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre talebi de aşmadan karar vermekten ibarettir.
O halde, davalılardan Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy