MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitiyle Kuruma ödediği 6.746.84 TL faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacı, 05/08/1798 tarihinden beri Bağ-Kur sigortalısı olduğunu, daha önceki hizmetleri de gözetilerek Kasım 2004 tarihi itibariyle 12. basamağa yüksetildiğini düzenli olarak prim borçlarını ödediği halde yersiz tahakkuk ettirilen 6.746.84 TL'yi ihtirazi kayıt ile ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespiti ile, ödenen bu miktarın istirdadına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının Emekli Sandığı'na ait hizmetlerini bildirmediği için intibakının yeniden yapıldığını savunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının Bağ-Kur tescili yapılırken önceki döneme ait Emekli Sandığına tabi 4 yıl 1 aylık hizmetini bildirmediği, bu nedenle 1479 sayılı Yasanın 51. maddesi gereğince yapılan intibak işleminde ve buna dayalı borç çıkarılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Yukarıda da kısaca özetlendiği gibi tarflar arasındaki uyuşmazlık, davacının icra ettiği eczacılık mesleği nedeniyle Bağ-Kur'a tescili sırasında geçmişe dönük hizmetlerini bildirip bildirmediği ve buna bağlı olarak da davalı Kurumun daha sonra resen intibak işlemi yapıp yapamayacağı hususunda toplanmaktadır.
Her ne kadar, davacı geçmiş hizmetlerini bildirdiğini, 6. basamaktan tescilinin yapılmasını takip ettiğini ileri sürmüş ise de aksi kanıtlanamayan ve dosyaya ibraz edilen 09/04/1999 tarihli Bağ-Kur'a Giriş Bildirgesinde davacının Emekli Sandığı'na tabi hizmetlerini bildirmediği anlaşılmakta olup, 1479 sayılı Yasa'nın 4956 sayılı Yasa ile değişik 3. ve 4. fıkraları gereğince davalı Kurum tarafından yapılan intibak işlemlerinde bir isabetsizlik olmadığından Mahkemece gerek dava gerekse hüküm itibariyle yürürlükte olan hukuki düzenlemeye uygun karar verildiği anlaşılmaktadır.
Ne var ki, 19/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6385 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna Ek. 8. madde eklenmiş ve anılan Ek madde ile "1479 sayılı Kanun ve mülga 2926 sayılı Kanun kapsamında 01/10/2008 tarihinden önce Kuruma kayıt ve tescili yapılan sigortalılardan, sigortalılık başlangıç veya bitiş tarihi değişenlerin daha önceden tespit edilmiş gelir basamakları ve bu basamakların yükselme tarihleri değiştirilmez. Bu sigortalılardan, tescil tarihi daha eski bir tarihe alınanların eski tescil tarihi ile yeni tescil tarihi arasındaki sigortalılık sürelerine ilişkin gelir basamağı, ilk defa tescil edildiği tarih itibarıyla seçtiği veya intibak ettirildiği basamak olarak kabul edilir.
Bu sigortalıların diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında geçen hizmet süreleri basamak tespitinde dikkate alınmaz." şeklinde düzenleme getirilmiştir. Bu yasa hükmünün elde devam eden uyuşmazlıklara da uygulanması gerektiğini kabul etmek zorunludur. Her ne kadar, 6385 sayılı Kanun'un 21/6 maddesi ile 6385 sayılı Kanun'un 11. Maddesi yürürlülük tarihinin 01/09/2013 olduğu kabul edilmiş ise de, aynı durumda olanlar arasında yaratılacak olan eşitsizlik ve hakkaniyet ilkeleri gözetildiğinde, mahkemece yürürlülük tarihinin bekletici mesele yapılmasının uygun olacağı kanaatine varılmıştır.
Böyle olunca, mahkemece, 6385 sayılı Kanun'un yürürlülük tarihi bekletici mesele yapılarak, madde hükmü yürürlüğe girdiğinde, 5510 sayılı Kanun'a 6385 sayılı Kanun ile eklenen Ek 8. madde hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılıp sonuca gidilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek davacıya iadesine, 14/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy