MAHKEMESİ: Mersin 2. İş Mahkemesi
TARİHİ: 06/03/2013
NUMARASI: 2012/1007-2013/174
Davacı, 22/03/1985-08/05/2006 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının 22.03.1985 ile 08.05.2006 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü ile, yaşlılık aylığı tahsis talebini takip eden aybaşı olan 01.01.2010 tarihinden itibaren aylığa hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.01.2010 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 16.6.1978-08.05.2006 tarihleri arasında berberler odasına kayıtlı olduğu, 26.07.1978 tarihli giriş bildirgesine istinaden Kurum tarafından 15.6.1978 tarihinde tescil edildiği, 1978 ile 1988 yılları arasında prim ödemesi bulunduğu, 1995 yılında icra kanalıyla prim borçlarının tahsil edildiği ve 19.08.2008 tarihinde yapılandırmadan yararlandığı, ancak davalı Kurum tarafından 10.11.2007 tarihli tespit tutanağına istinaden oda kaydının geçersiz sayılması nedeniyle 15.06.1978-20.04.1982 tarihleri arasında zorunlu sigortalı kabul edildiği anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık; davacının oda kaydının geçersiz sayılması nedeniyle sigortalılığının bir kısmımın iptal edilmesi hususunda toplanmaktadır. Mahkemece gerekçeli kararda davacının oda kaydının geçerli olduğuna karar verilmesi doğru olsa da ve davacının 22.03.1985 ile 08.05.2006 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığı bağlanmış ise de talepte istenilmesine rağmen hüküm kısmında davacının sigortalı olduğu dönem belirtilmemiştir.
6100 sayılı H.M.K'nın 297/2 maddesi “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.” hükmünü içermektedir. Buna göre Mahkemelerin taleplerden herbirini karşılama yükümlülüğü vardır.
Yapılacak iş; davacının talebinde istediği Bağ-Kur sigortalılık süresini hüküm kısmında belirterek ve yaşlılık aylığı talebini tekrardan değerlendirerek karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.