MAHKEMESİ: Ankara 8. İş Mahkemesi
TARİHİ: 09/04/2014
NUMARASI: 2013/1615-2014/671
Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihinin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun 01/07/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına, biriken aylıklarının yasal faiziyle tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurumun ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, 15.12.1984 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü, 01.07.2013 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun’un Geçici 81.maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti, biriken yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.08.1992 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü, 01.07.2013 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun’un Geçici 81.maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti, biriken yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01.01.1960 doğumlu ve Türk vatandaşı olan davacının 02.01.2013 tarihinde 4/1-(a) bendi kapsamında yurt dışı borçlanması talep ettiği, Türkiye’de 18.12.2012-20.12.2012 tarihleri arasında (3) gün 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı hizmetinin bulunduğu, yurt dışında 12.08.1992 tarihinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.
Kadın olan davacının sigortalılık başlangıcı 12.08.1992 olup 20 yıl, 49 yaş ve 5600 gün prim ödemesi koşuluyla yaşlılık aylığına hak kazanmaktadır. Davacının 25.06.2013 tahsis talep tarihinde 53 yaşını ikmal ettiği ve 20 yılı aşkın sigortalılık süresinin bulunduğu ancak 5600 gün prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmakla tam yaşlılık aylığı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Kabule göre, davacının yurt dışından kesin dönüş yapıp yapmadığı sağlıklı bir biçimde araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy