MAHKEMESİ: İzmir 9. İş Mahkemesi
TARİHİ: 29/05/2014
NUMARASI: 2014/226-2014/400
Davacı, Türk vatandaşı iken yurt dışındaki çalışmalarına ait süreleri borçlanma hakkının bulunduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının yurt dışında Türk vatandaşı olarak geçen süreyi borçlanma talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Yasa'ya göre borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti ile yurt dışında çalışmaya başladığı 01.10.2001 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Türk vatandaşlığından çıkmadan önce yurt dışında 01.10.2001-24.02.2004 tarihleri arasında geçen çalışma süresini borçlanabileceğinin ve Alman Rant Sigortasına giriş tarihi olan 01.10.2001 tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.
Somut olayda, kadın olan ve bu nedenle yurt dışında geçen ev kadınlığı ve işsizlik süresini de borçlanma hakkı bulunan davacının, dava dilekçesinde açıkça yurt dışında geçen borçlanılması mümkün sürenin tamamını borçlanmak istediğini belirtmesine karşın, davacının talebine yanlış anlam verilerek yalnızca yurt dışında geçen çalışma süresini borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yapılacak iş, davacının yurt dışında ikamet etmeye başladığı 01.08.1988 tarihi ile Türk vatandaşlığından izinle çıktığı 24.02.2004 tarihleri arasındaki süreyi 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesindeki koşullar çerçevesinde borçlanabileceğinin tespitine karar vermekten ibarettir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.