MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Temyiz olunan karar HMK’nun geçici üçüncü maddesi delaletiyle, HUMK’nun 432/4 maddesi gereğince süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmadığından bahisle temyiz isteminin yerel mahkemece reddine ilişkindir.
Temyiz isteminin reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz dilekçesinin HUMK’nun 432/son maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde temyiz edilmesi gerekir. Somut olayda, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar 27.05.2014 tarihinde temyiz eden davacı ... vekiline tebliğ edilmiş, temyiz ise 04.06.2014 tarihinde vuku bulmuştur. Bu duruma ve özellikle temyizin son gününün tatile denk gelmediğinin de belli bulunmasına göre, 7 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.
O halde, davacı ... vekilinin, temyiz isteminin reddine dair 09.05.2014 günlü ek karara yönelik temyiz dilekçesinin, 01.06.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, yerel mahkemece verilen, temyiz isteminin süreden reddine ilişkin, 09.05.2014 tarihli ek karara yönelik, temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy