MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 12. İş Mahkemesi
TARİHİ: 24/10/2013
NUMARASI: 2013/172-2013/257
Davacı, 30/11/1982 tarihinde sigortalı olduğunun tesbiti ile 30/11/2007 tarihinde emekli olması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacı, Fransa'da ilk işe giriş tarihi olan 30.11.1982 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olarak tespiti ile 30.11.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece istemin kabulüne dair verilen 24.10.2013 tarihli kararın temyiz incelemesi sırasında, Dairemizin 15.05.2014 tarihli kararı ile davacının özellikle 2007 yılında sunduğu dilekçeler başta olmak üzere tüm tahsis dilekçeleri yer alacak biçimde yaşlılık aylığı tahsis dosyasının,davacıya ait yurt dışı borçlanma dosyasının ve davacının 5510 Sayılı Yasanın 4/1-b bendi kapsamında sigortalı sicil dosyasının onaylı örneğinin Kurumdan istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar verilmiş,mahkemece geri çevirme sonrası celbedilen belgeler arasında davacının 2007 yılına ait tahsis talep dilekçesinin ve yurt dışı çalışmasına ilişkin evrakları tercümeli onaylı örneklerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Uyuşmazlık, davacının 30.11.2007 tarihi itibari ile 506 sayılı Yasa uyarınca aylığa hak kazanıp kazanmadığı hususunda toplanmaktadır.
Dosya kayıt ve belgelerden 24.6.1954 doğumlu olan davacının, Türkiye'de 5.4.1989-31.12.2008 tarihleri arası SSK ve isteğe bağlı 6863 gün sigortalı hizmetlerinin ,1479 Sayılı Yasaya tabi 1080 gün zorunlu Bağkur sigortalılığının ve 1.10.1982-31.12.1985 tarihleri arası Fransa'daki çalışmaları nedeniyle 720 gün yurtdışı borçlanmasına ilişkin prim gün sayısının bulunduğu,davacının ilk tahsis talebinin 6.7.2011 tarihinde,ikinci tahsis talebinin ise 3.10.2011 tarihinde vukubulduğu,dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden davacının 2007 yılında tahsis talebinde bulunduğuna ilişkin herhangi bir kayıt ve evraka rastlanılmadığı,Kurumca davacının tahsis isteminin 58 yaş koşulunu gerçekleştirmediğinden bahisle reddedildiği anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın geçici 81/C-bc maddesi, 23.05.2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini , erkek ise 58 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanabileceğini kabul etmiştir.
Somut olayda davacının 30.11.2007 tarihinde tahsis talebi olmadığı halde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olduğu kabul edilerek 30.11.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması mümkün değildir.Davacının 23.5.2002 tarihinde 20 yıldan fazla sigortalılık süresi,8663 prim gün sayısı bulunduğu ve 48 yaşında olduğu, 55 yaşını 24.6.2009 tarihinde doldurması nedeniyle,yaş şartını 24/05/2008 ile 23/05/2011 tarihleri arasında yerine getireceğinden 58 yaşını doldurmuş olması halinde kendisine yaşlılık aylığı bağlanabilecektir.
Mahkemece ,yukarıda değinilen yaşlılık aylığı koşulları tahsis talep tarihi ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.