MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi
TARİHİ : 25/04/2013
NUMARASI : 2007/993-2013/211
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, 22.02.2001-31.07.2005 tarihleri arasında SGK'na bildirilmeyen 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet akdine dayalı çalışmalarının 2001 yılında net 400 TL ,2002 yılında net 500 TL, 2003 yılında net 600 TL, 2004 yılında 700 TL, 2005 yılında 860 TL olan gerçek ücret üzerinden tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davacının davalı şirkette 22.2.2001-31.5.2002 , 20.8.2003-31.7.2005 dönemlerinde 2 bölüm olarak çalıştığı, 1. Dönemden tesbiti gereken hizmetinin bulunmadığı bu kısımla ilgili davanın reddine, İkinci dönemden Haziran 2004 yılında 30 gün çalıştığının tespitine, 2004 yılı aylık ücretinin net 700.00 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin isteklerin reddine ilişkin karar eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verilmiştir.
Bordro tanıklarının beyanından ve ustalık ve kurs sertifikalarından davacının mobilya imalatı ve dekorasyon işyerinde mobilya dekarasyon ustası olduğu anlaşılmaktadır.
Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır.
Somut olayda; davacının 2004 yılına ilişkin prime esas ücretinin 700 TL olarak tespit edilerek, diğer yıllara ilişkin talebin reddedildiği anlaşılmıştır.
Mahkemece yapılacak iş, tespit edilen ve Kuruma bildirilen 2001-2005 yılları arasındaki hizmetler için, davacının talep ettiği ve Mobilyacılar Odasının bildirdiği rakamlardan düşük olanının prime esas ücret olarak belirlenmesi suretiyle, çalışmanın gerçek ücret üzerinden tespitine karar vermekten ibarettir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan G.. Ş.. yükletilmesine, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy