MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;
2- Dava, fazlaya ilişkin talep haklarının saklı kalmak kaydıyla davacının murisi ... davalı işyeri nezdinde 28/03/1995-01/04/1998 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile “davacının müteveffa eşi ... ss ... dava konusu yapılan ve hak düşürücü süreye uğramayan 166 sokak no.21 .../... adresinde bulunan 1051573.35 ss ... Kireç ve İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait tuz imalatı İnş Malz satış işi yerinde, hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 28/03/1995-30/09/1996 tarihleri arasında 423 gün çalıştığının, 256 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiğinın, 167 günlük çalışmasının bildirilmediğinin, 02/01/1998 – 01/04/1998 tarihleri arasında 119 gün çalıştığının, 61 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiğinin, 58 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine” şeklinde hüküm kurulmuştur.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01/12/1993 tarihli işe giriş bildirgesinin ... sicil no lu ... . ... ünvanlı davalı işyerince düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına 30/12/1993 tarihinde intikal ettiği, 01.12.1993 - 01.04.1998 tarihleri arasında davacı adına davalı işyerince kesintili ve 30 günün altında eksik bildirimde bulunulduğu, işyerinin ihtilaf konusu dönem içerisinde 506 sayılı Kanun'un kapsamında olduğu, ücret ve dönem bordrolarının getirtildiği, davalı işyerinin bordrolu çalışanı olan davacı ve davalı tanıklarının dinlenilmiş olduğu, yargılama esnasında alınan 05/03/2013 tarihli bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.
Somut olayda; Mahkemece hükme esas alınan 05/03/2013 tarihli bilirkişi raporunda, muris sigortalının 02/01/1998 – 01/04/1998 tarihleri arasında birden fazla işyerine giriş-çıkış kaydının olması nedeniyle hak düşürücü süreye uğramayan ve davalı Kurum'a eksik olarak bildirilen hizmet sürelerinin hesaplandığı, hesaplama yapılırken hizmet cetvelinde 1995/2. ve 3. dönem içerisinde herhangi bir çıkış kaydının olmadığı göz önünde bulundurularak 1995/2. dönemi için 115 gün Kurum'a bildirilen hizmet süresi olmakla, eksik bildirilen gün sayısının 5 gün olarak tespit edildiği, davacı bordro tanığının beyanı ile murisin sürekli çalışmasının olduğu kanıtlandığı halde 1995/3. dönem için 120 günlük eksik bildirilen hizmet süresinin hesaplamalara dahil edilmeden sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 1995/3. dönemi için 120 günlük eksik bildirilen hizmet süresinin de davalı işyerince Kurum'a bildirilmesi gerektiğinin tespitinin hükümde belirtilmemesi hatalı olmuştur.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına (1) numaralı bendin silinerek yerine "davacının müteveffa eşi ... ss ... dava konusu yapılan ve hak düşürücü süreye uğramayan 166 sokak no.21 .../... adresinde bulunan ... ss ... Kireç ve İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait tuz imalatı İnş Malz satış işi yerinde, hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 28/03/1995-30/09/1996 tarihleri arasında 543 gün çalıştığının, 256 günlük çalışmasının Kurum'a bildirildiğinın, 287 günlük çalışmasının bildirilmediğinin, 02/01/1998 – 01/04/1998 tarihleri arasında 119 gün çalıştığının, 61 günlük çalışmasının Kurum'a bildirildiğinin, 58 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine" rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,
17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.