MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/02/1993 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava; davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.02.1993 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına düzenlenen ve davalı Kurum'a ulaşan 01.02.1993 tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğu, davalı Kurum tarafından işe giriş bildirgesindeki iş yerinin dönem bordrolarının verilmediğinin bildirildiği, işe giriş bildirgesindeki işyerinin 01.05.1984 – 30.03.1993 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu, zabıta tarafından komşu işyeri tanıklarının tespit edilemediğinin bildirildiği anlaşılmıştır.
Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.
Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.
Somut olayda; sadece davacının kardeşi olan tanığın davacının talep ettiği tarihteki çalışmasını doğrulamış olması, mahkemece başkaca araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.
Mahkemece yapılacak iş; davacıdan davalı işyerinde birlikte çalıştığı tanıkların isimlerini bildirmesini isteyerek, bu kişilerin hizmet cetvelleri ile sicil dosyalarını davalı Kurum'dan istemek, bu itibarla; talep edilen dönemde adlarına düzenlenen işe giriş bildirgesi ya da bildirilen çalışma bulunup bulunmadığını tespit etmek, yine davacıdan; tespitini talep ettiği tarihte çalıştığını beyan ettiği işyerine komşu işyeri bulunup bulunmadığını sorarak komşu işyeri tanıklarını bildirmesini istemek ve davacının beyanına göre bu kişilerin gerçekten komşu işyeri tanığı olup olmadıkları hususunda araştırma yaparak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy