MAHKEMESİ : İstanbul 19. İş Mahkemesi
TARİHİ : 01/07/2014
NUMARASI : 2013/626-2014/341
Davacı, yurtdışında sigortalılık başlangıç tarihi olan 01/08/1998 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğuna karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Dava, davacının yurt dışındaki sigortalılığı nedeniyle ülkemizdeki sigortalılık başlangıç tarihinin 01.08.1998 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının yurt dışında ev hanımlığında geçen sürelerinin Türkiye'de sigortalılığın başlangıcı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayda, davacının 31.05.1998-31.12.2000 tarihleri arasında "Gebelik/Analık Koruması (Schwangerschaft/Mutterschutz)" ve "çocuk yetiştirmeden dolayı zorunlu prim süreleri (Pflichtbeitragszeit für Kindererziehung)" nedeniyle sigorta kapsamına alındığı , 08.04.1978 doğumlu davacının fiili çalışmasının 05.06.2000 tarihinde başladığı,Kurumca 07.01.2013 tarihli borçlanma talebi kabul edilerek 08.04.1996-10.08.2012 arası 5103 gün yurt dışı borçlanması yapıldığı,davalı Kurumun yurt dışı borçlanmasıyla birlikte davacının işe giriş tarihini 26.10.1998 olarak kabul ettiği anlaşılmaktadır.
10.09.2014 tarihli 6552 sayılı Yasanın 28. ve 29. madde hükümleri ile 3201 sayılı Yasanın 1 ve 5. maddesi değiştirilmiştir. 3201 sayılı Yasaya 6552 sayılı yasa ile Geçici madde 8 hükümleri eklenmiştir.11.09.2014 tarihli Mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanunun ile 3201 sayılı Kanunda yapılan değişikliklerin ardından davalı Kurum tarafından çıkarılan 29.09.2014 tarih 2014/27 sayılı Genelge'de Almanya yaşlılık sigorta rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edileceği belirtilmiş olduğundan; davacıya anılan Genelge kapsamında Kuruma başvurması için süre verilerek, uyuşmazlığın devam edip etmediği tespit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmelidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy