MAHKEMESİ: İstanbul 21. İş Mahkemesi
TARİHİ: 01/07/2014
NUMARASI: 2013/366-2014/491
Davacı, 28/05/2013 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 15/09/1994-04/10/2000 tarihleri arası vergi borçlanması yaptığı 2178 günün sigortalılık süresine sayılarak 23/05/2013 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının 23/05/2013 tarihi itibariyle kısmi emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağı,1479 sayılı yasanın 4447 sayılı Yasa'nın 28. maddesi ile değişen 35. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin son bendinde sigortalının kısmi yaşlılık aylığından yararlanabilmek için kadın ise 60 yaş erkek ise 62 yaşını yaşını doldurmaları ve 15 tam yıl prim ödeme şartını gerçekleşmesini aramaktadır. Ancak 25.8.1999 tarih, 4447 sayılı Yasanın 39. maddesi ile kısmi yaşlılık aylığı bağlanma koşulları yeniden düzenlenmiş, kısmi yaşlılık aylığı yönünden " Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan 15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını dolduranlara ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren kademeli olarak 15 yılını doldurduğu tarihler gözetilerek kadın ve erkek için ayrı ayrı yaş şartı düzenlenerek kısmi aylık şartları düzenlenmiştir.
Somut olayda, davacı, 23/05/2013 tarihinde tahsis talebinde bulunmuş olup, davacıya 01/06/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yaşlılık aylığının başlangıç tarihinin 23/05/2013 olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ( 2.) bendinin tümüylü silinerek yerine, "davacıya 01/06/2013 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.