MAHKEMESİ: Ankara 8. İş Mahkemesi
TARİHİ: 05/12/2013
NUMARASI: 2013/578-2013/1511
Davacı, yurtdışında işe girdiği tarihin Türkiye'de hizmet başlangıcı olduğunun tespitine, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, 12.09.1977 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile davacının 01.11.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 07.11.1979 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile davacının 04.10.2012 tarihini takip eden aybaşından itibaren 506 SY nın geçici C-a maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 07.11.1961 doğumlu ve Türk vatandaşı olan davacının 29.02.2012 ve 29.05.2012 tarihinde 4/1-(a) bendi kapsamında yurt dışı borçlanma talebinde bulunduğu, Türkiye’de 21.02.2012 tarihinden itibaren 4/1-(a) bendi kapsamında hizmetinin bulunduğu, Almanya’da eylemli çalışmasının 01.12.1977 tarihinde başladığı, 04.10.2012 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunan davacının 50 yaşını ikmal ettiği ve 35 yılı aşkın sigortalılık süresinin bulunduğu, 4/1-(a) bendi kapsamında toplam prim gün sayısının 3604 gün olduğu anlaşılmaktadır.
Kısmi yaşlılık aylığını düzenleyen 506 sayılı Yasa'nın Geçici 81.maddesinin C bendine göre;
a) 23.5.2002 tarihinde 15 yıllık sigortalılık süresini kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanır.
b) 23.5.2002 tarihinde (a) bendinde öngörülen şartları yerine getiremeyenlerden bu şartları;
ba) 24.5.2002 ile 23.5.2005 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını doldurmuş olmaları,
bb) 24.5.2005 ile 23.5.2008 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 54, erkek ise 57 yaşını doldurmuş olmaları,
bc) 24.5.2008 ile 23.5.2011 tarihleri arasında yerine getirenler kadın ise 56, erkek ise 58 yaşını doldurmuş olmaları,
bd) 24.5.2011 tarihinden sonra yerine getiren kadınlar 58, 24.5.2011 ile 23.5.2014 tarihleri arasında yerine getiren erkekler 59 yaşını doldurmuş olmaları,
be) 24.5.2014 tarihinden sonra yerine getiren erkekler 60 yaşını doldurmuş olmaları,
Şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.
Somut olayda, kadın olan davacının 23.05.2002 tarihinde 15 yılı aşkın sigortalılık süresi ile borçlandığı süre gözetilerek en az 3600 gün hizmeti bulunmakta ise de 506 sayılı Yasa'nın Geçici 81.maddesinin (C) bendine göre kademeli aylık koşullarında 58 yaşa tabi olup, 07.11.2019 tarihinde ikmal edeceğinden yaşlılık aylığı koşullarına sahip değildir.
Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek davanın kısmen kabulü ile sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti isteminin kabulüne, yaşlılık aylığı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde davanın tümden kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.