MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
TARİHİ : 18/07/2014
NUMARASI : 2012/472-2014/427
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 180.000.00.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan M.. Ş.. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/09/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı M.. Ş.. vekili Avukat .. ile karşı taraf vekili Avukat F... geldiler. Başka gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi B.Mustafa Şimşek tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava 17.01.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 40,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Manevi tazminatın takdirine ilişkin yerel mahkeme kararı isabetlidir. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise hataya düşüldüğü görülmektedir.
Kusurun aidiyeti ve oranı ile sürekli iş göremezlik oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.
Gerçekten, Yerel Mahkemenin hükmüne esas aldığı 26.03.2014 günlü hesap bilirkişi raporunda, sigortalının ücretinin 01.07.2004 tarihine kadar asgari ücret bu tarihten sonra ise davalı Ünye Çimento San. Tic. AŞ. Nezdinde çalışmaya başladığından bahisle, bu işyerinde aldığı ücret dikkate alınarak yapılan hesaplama hükme esas alınmak suretiyle maddi tazminatın belirlendiği anlaşılmaktadır.
İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.
Somut olayda, davacı işçinin davalı M.. Ş.. nezdinde yaptığı işin niteliği, vasıflı bir iş olmayışı yaşı ve iş tecrübesine göre asgari ücretle çalıştığının kabulü ile olay tarihinden 30.06.2004 tarihine kadar asgari ücretle maddi tazminatının hesaplanması isabetlidir. Ne var ki davacının kazadan sonra davalı alt işveren nezdindeki işinden ayrılarak asıl işveren iş yerinde ve farklı bir işte çalışması nedeniyle, yeni işyerinde çalışmaya başladığı 01.07.2004 tarihinden itibaren bu yeni iş ve işyerindeki kazancı ile tazminatın hesaplanması isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş, davacı işçinin kaza geçirdiği iş yerindeki ücreti ve yaptığı işin vasfı dikkate alınarak sigortalının maddi tazminatını asgari ücretle yeniden hesaplatmak, hesaplanan bu zarardan Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmını indirilmek, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalılardan Ünye Çimento San. Ve Tic. A.Ş. yararına takdir edilen 1.100.00.TL. Duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.