MAHKEMESİ: İş Mahkemesi
Davacı, davalı M.. E..'ın sürekli iş göremezlik oranının % 19 olarak belirlenmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davalı M.. E..'ın sürekli iş göremezlik oranının % 19 olarak belirlenmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, M.. E..'ın 7/6/2009 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu meydana geldiği bildirilen arızasının Adli Tıp Kurumunun 25/2/2013 tarihli 15426-1965/2122 sayılı 3 İhtisas Kurulunun raporuna göre E cetveline göre %19 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı SGK raporunun da %18 maluliyet oranının takdiren 1/5 inin değerlendirmeye alındığı Kurulun muayene kaydında belirtilen parmağın 10 derece fleksiyonda hareketsiz durmasının değerlendirmeye alındığı aradaki farkın bundan kaynaklandığı belirtilmiş olması karşısında yerinde olmayan davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve evraklardan; davalı M.. E..'ın davacı şirkete ait inşaat işyerinde çalışırken 7.6.2009 tarihinde iş kazası geçirdiği ve parmağının kırıldığı, sürekli işgöremezlik derecesinin % 19 kabul edilerek 1.8.2009 tarihinden itibaren 5510 SK'nun 19. maddesine göre gelir bağlandığı, Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı'nın sürekli işgöremezlik derecesi tespit formuna göre maluliyetin % 19, yardıma muhtaç değil, 26.7.2011 tarihinde kontrolünün gerektiğinin bildirildiği, kontrol muayenesi sonucu Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 23.4.2011 tarihli raporune göre azaltma yapılarak F cetveline göre % 4,1 olarak değiştirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 1.8.2012 tarihli 2012/917 sayılı raporu ile % 4,1 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 'nun 25.2.2013 tarihli raporuna göre % 19 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, SGK'nun raporunda % 18 maluliyet oranının takdiren 1/5'nin değerlendirmeye alındığı, kurulun muayene kaydında belirtilen parmağın 10 derece fleksiyonda hareketsiz durmasının değerlendirmeye alındığı, aradaki farkın bundan kaynaklandığının mütalaa olunduğu anlaşılmaktadır.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.
Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.
Yapılacak iş, Yüksek Sağlık Kurulunun raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak rapor ile giderilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.