Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 1.1.1991 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 01/01/1991 tarihinden itibaren davalı işveren nezdinde kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin II-A fıkrasının 4958 sayılı Yasa’nın 57.maddesi ile yürürlükten kaldırılmadan önceki halinde; malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları bir işveren emrinde çalışan ve Türk uyruklu olmayan kimselerden Kurumdan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki aybaşından başlanarak uygulanacağı belirtilmiştir.4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren bir işveren emrinde çalışan yabancı uyruklu işçiler isteklerine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02/04/2014 gün 2013/21-794 Esas 2014/435 sayılı kararı da bu doğrultudadır.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Moldovya uyruklu olan davacı ile davalı işveren arasında 01/01/1991 tarihinden itibaren her yıl yenilenen misafir sanatçı sözleşmelerinin bulunduğu, davacı tarafından 01/01/1992 tarihinde verilen dilekçede sigortalı olmak istemediğini belirttiği, işe giriş bildirgesinin 23/03/2005 tarihinde verildiği ve bu tarihten sonraki çalışmaların tamamının Kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, mahkemece verilen ret kararı, 06/08/2003 tarihine kadar olan dönem yönünden doğru olmuş ise de, bu tarihten sonraki dönem yönünden hatalı olmuştur. Çünkü 4958 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasanın 3/II-A bendinin yürürlükten kalktığı 06.08.2003 tarihinden itibaren, yabancılık unsuru artık sosyal sigortadan yararlanmaya engel oluşturan bir neden değildir. Dolayısıyla bu husus dikkate almadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.
Yapılacak iş; 06/08/2003-23/06/2005 tarihleri arası dönemin kabulüne karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy