MAHKEMESİ: Ankara 8. İş Mahkemesi
TARİHİ: 24/11/2014
NUMARASI: 2013/2115-2014/2308
Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve tahsis tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle taleple bağlı kalınarak 01.08.1999 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesinin yerinde olmasına göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2.Dava, davacının Almanya'daki sigortalılığı nedeniyle 01.08.1999 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01.08.1999 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine ve yaşlılık aylığı isteminin reddine karar verilmiştir.
Mahkemece, taleple bağlı kalınarak 01.08.1999 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesi yerindedir. Ne var ki 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik sonrasında oluşan hukuki durum karşısında; davacının borçlanmaya konu süresinin 11.01.1987-30.06.1987 tarihleri arasında 170 gün, 12.07.1988-22.04.1994 tarihleri arasında 2081 gün ve 11.06.1994-31.07.1999 tarihleri arasında 1851 gün olmak üzere 4102 günlük bölümünün (11 yıl 4 ay 22 gün) 01.08.1999 tarihinden önce olması nedeniyle aylık koşulları belirlenirken yurt dışındaki sigortalılıktan kaynaklanan başlangıcın, bu tarihten önceki borçlanma süresi kadar geriye götürülmesi gerekir. Bu durumda yaşlılık aylığına esas sigortalılık başlangıcı 09.03.1988 ve buna göre aylık koşulları 20 yıl sigortalılık süresi, 44 yaş ve 5225 prim ödeme günüdür.
18.09.2013 aylık talep tarihinde 25 yıl sigortalılık süresi, 45 yaş ve 5410 gün primi bulunan davacının aylık koşullarına sahip olduğu anlaşılmakta ise de mahkemece kesin dönüş koşulunun sağlıklı bir biçimde araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının 01.10.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanabilmesi için kesin dönüş koşulunu sağlaması gerekmekte iken dosyada bulunan yurt dışı hizmet belgesi 10.09.2013 tarihlidir ve bu hususu aydınlatmaktan uzaktır.
Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı tarih itibariyle yabancı ülke mevzuatına tabi çalışması olup olmadığını, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığını sormak, davacının MERNİS ikamet adresini gösteren kayıtları ve 2013-2014 yılında yurda giriş çıkış kayıtlarını getirtmek ve sonucuna göre davacının yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirip getirmediğini belirleyerek yaşlılık aylığı istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy