Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının davalı işyerinde 2005/5, 2007/8-25.02.2008,2008/5-22.03.2010 tarihleri arasında arasında aralıksız ve sürekli çalıştığının ve bu sürelerde gerçek prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece hizmet tespiti talebinin kabulüne, ücret tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı tarafından davalı tuğla fabrikası olan işyerinde işçi olarak çalışıldığının iddia edildiği, davalı işverence davacı adına 08.07.2005-03.05.2010 tarihleri arasında giriş -çıkışlı olmak üzere hizmet bildirimlerinin olduğu, bildirim yapılan dönemlerde davacının çalışmasının otuz günün altında olduğu, nizalı döneme ilişkin ücretsiz izin belgesi ile işgöremezlik belgesinin bulunduğu, imzalı ücret bordrolarının bulunmadığı, dönem bordrolarının getirtildiği, davacı ve davalı tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.
Somut olayda, imzalı ücretsiz izin belgeleri ile işgöremezlik belgesi olan süreler yönünden davacının bu sürelerde de çalıştığının kabul edilerek hüküm kurulmuş olması, diğer dönemler yönünden ise dinlenen davacı ve davalı tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yapılacak iş; imzalı ücretsiz izin belgeleri ile işgöremezlik belgesi olan dönemlerde davacının ücret bordrosu (puantaj cetveli) kadar çalıştığı kabul edilmeli, diğer dönemler bakımından ise, davalı işyerine ait dönem bordrolarından dava konusu dönemi kapsar biçimde resen seçilecek başka bordro tanıkları ve SGK ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri dinlenmeli, davacının fiili çalışmalarının varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, kesintili mi, sürekli mi olduğu yönünde yöntemince beyanları alınmalı, bu şekilde gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalılardan Şti'ye iadesine 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy