K A R A R
Dava; davacının davalıya ait takside 13.09.2007-14.07.2011 tarihleri arasında şoförlük yaptığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı ile davalı arasında yapılan 14.07.2009 tarihli sözleşmeye göre aylık çalışma süresi 9 gün olarak belirlenen bir yıl süreli taksi dolmuş şoförlüğü sözleşmesinin bulunduğu, davalı tarafından davacı adına 14.07.2011-16.05.2012 tarihleri arasında davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının bulunduğu, davacı adına davalıya ait araç ile nizalı dönemde düzenlenen trafik cezası tutanaklarının bulunmadığı, alkollü araç kullanmaktan 03.03.2010-30.08.2010 tarihleri arasında davacıya ait sürücü belgesine el konulmuş olduğu, 21.12.2007 tarihinde davacının davalıya ait aracı kullanırken meydana gelen olay sebebiyle hakkında ceza davası sonucunda hakkında beraat kararı verildiği, dinlenen davacı tanıklarının davacının çalışmasını doğrulamasına rağmen, davalı tanıklarının çalışmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.
Somut olayda, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve davacının fiili çalışmaları tereddüte mahal bırakmayacak derece ortaya konulmadan eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş, işyeri tescil kayıtları ile ihtilaf konusu döneme ait dönem bordrolarını getirterek tespiti istenen dönemde çalışması bulunan bordro tanıklarının adresini Sosyal Güvenlik Kurumu ve zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, ilgili Taksi Durağında çalışanların ya da ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, bu şekilde gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan iadesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy