Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının davalı işyerinde 11.07.2007 -10.01.2014 tarihleri arasında dokumacı ustası olarak çalıştığını beyanla son aylığının net 1.560,00TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; mahkeme gerekçesine de konu yapılan davacının 01.10.2011 tarihinden önce bazı yıllara ait imzalı ücret bordrolarının bulunduğu; ancak davacı tarafça bu imzaların inkar edildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda; davacı tarafından imza inkarında bulunulduğu halde imza incelemesi yaptırmadan verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yapılacak iş, bilirkişi marifetiyle imzalı ücret bordroları için inceleme yaptırmak, imzaların davacıya ait olması halinde ve asgari ücretten imzalanmış olması halinde o yılın öncesinde asgari ücretten fazla aldığı iddiasına itibar olunamayacağı gözetilerek, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacı ve davalılardan .'ne iadesine, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy