MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi
TARİHİ : 16/04/2015
NUMARASI : 2014/534-2015/166
Davacı, sigortalı başlangıç tarihinin Almanya'da ilk işe başladığı 21/08/1972 olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Davacı vekili davadan feragat etmiştir.
Mahkemece, davacı vekilinin 16/04/2015 tarihli celsede 6552 sayılı yasa ile 3201 sayılı yasada yapılan değişikliklerden yararlanmak için iş bu davadan feragat ettiklerini beyan etmesi üzerine; davanın feragat nedeniyle reddine ve 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HMK m. 312 ye göre, feragat beyanında bulunan taraf davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir. AAÜT m.6 de aynı doğrultudadır. Ancak, 6552 SK ile 3201 sayılı Kanun'un davalardan vazgeçenlerin işlemleri başlıklı geçici 8. maddesinde "1 inci madde ile 5 inci maddenin beşinci fıkrasında bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurum aleyhine, bu Kanunun bu maddenin yürürlük tarihinden önceki 1 inci maddesi ile 5 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açılmış ve henüz sonuçlanmamış davalardan feragat edenler hakkında da uygulanır. Davadan feragat edilmesi hâlinde davacı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmez." denilmektedir.
Geçici 8. madde hükmü, söz konusu genel kurala özel kanunla getirilen bir istisnasıdır. Bu durumda feragat eden davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gibi lehine de vekalet ücretine hükmedilemeyeceği çok açıktır. Feragat nedeniyle reddedilen somut davada, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemekle yetinilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacı lehine (davalı Kurum aleyhine) vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasay aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın (4) nolu hüküm fıkrasının silinerek hükümden çıkartılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.