r
Davacı, kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimir tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacı, 27.04.2003 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunu, ancak davalı Kurum tarafından 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı devam ettirilerek prim borcu çıkarıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitini istemiştir.
Mahkemece; davacının 7.800,00 TL asıl alacak ve bunun ferilerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 09.12.2003 tarihinde vergi kaydına göre terk talebinde bulunduğu, ancak oda kaydı devam ettiğinden davalı Kurum tarafından talebinin dikkate almadığı, daha sonra davacının 18.05.2005 tarihinde SSK'ya tabi hizmetlerinin birleştirilmesi talebinde bulunduğu, davalı Kurum tarafından davacının çakışan sigortalılık süreleri dikkate alınarak 01.08.2003 – 05.02.2005 tarihleri arasında SSK'lı olduğunun kabul edildiği, daha sonra davacının 18.05.2011 tarihinde 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma talebinde bulunduğu, davalı Kurum'un davacıya çakışan prim transferlerinin talebi halinde yapılabileceğini bildirdiği, bunun üzerine davacının 03.08.2012 tarihinde çakışan prim transferinin yapılmasını talep ettiği, davalı Kurum tarafından prim transferi yapıldığı ve 7.872,15 TL prim borcu çıkarıldığı, davacının 29.11.1989 – 31.07.2003 ve 06.02.2005 – 28.02.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa ( 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b maddesi ) kapsamında sigortalı olarak kabul edildiği, 27.04.2003 – 22.02.2005 ve 03.05.2005 – 2011/3. ay dahil hizmet aktine dayalı çalışmalarının bulunduğu, ayrıca 29.11.1989 – 01.11.1991, 06.11.1991 – 06.12.1993, 08.11.1995 – 31.07.2003 tarihleri arasında ve 12.12.2003 tarihinden beri devam eden vergi kaydı olduğu, 30.11.1989 tarihinden beri devam eden oda kaydı ile 30.11.1989 – 24.09.2003 tarihleri arasında sicil kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.
04.04.2015 tarihli 6645 sayılı Yasa'nın 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen ve 23.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 63. maddesi ile; “ Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri yapıldığı hâlde, bu maddenin yayımlandığı ayın sonu itibarıyla 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren üç ay içinde ödememeleri veya ilgili kanunları uyarınca yapılandırmamaları hâlinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha
- önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Durdurulan süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek bunlara Kurum alacakları arasında yer verilmez. Sigortalılıkları durdurulanlardan bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çalışmaya devam edenlerin sigortalılıkları bu maddenin yayım tarihini takip eden ay başı itibarıyla yeniden başlatılır ” şeklinde düzenleme getirilmiştir.
Mahkemece yapılacak iş; davalı Kurum'dan; daha önce yapılan prim transferleri dikkate alınmadan, davacının Bağ-Kur sigortalılığı kapsamında ödediği primlerin, 29.11.1989 tarihinden itibaren ne kadar süreyi karşıladığını sormak, davacının Bağ-Kur sigortalılık süresinin primlerin karşıladığı süre kadar olduğunu ve sigortalılığın anılan Yasa maddesi gereğince primlerin karşıladığı son tarih itibari ile durdurulması gerekeceğini göz önünde bulundurarak sonuca gitmekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.