MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılardan Kurum vekili ve Dahili davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının 01.10.1998-01.02.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının ... Vakfı (kantin işletmeleri) 31817.60 sicil sayılı işyerinde 05/04/1999 - 01/02/2003 tarihleri arasında ara vermeden sürekli olarak asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığı halde ... Başkanlığına eksik bildirilen; 1998/3 döneminde 29 gün, 1999/1 döneminde 120 gün, 1999/2 döneminde 120 gün, 1999/3 döneminde 120 gün,2000/1 döneminde 120 gün, 2000/2 döneminde 120 gün, 2000/3 döneminde 120 gün,2001/1 döneminde 120 gün, 2001/2 döneminde 120 gün, 2001/3 döneminde 120 gün, 2002/1 döneminde 94 gün, 2002/3 döneminde 120 gün, 2003/1 döneminde 30 gün olmak üzere toplam 1353 gün hizmetinin bulunduğunun tespitine, karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Mahkeme hükmünde nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir ,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.
Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.
Mahkemece hükmün birinci fıkrasında davacının 1998 yılında çalıştığı sürelerin de tespitine karar verildiği halde maddi hata ile 05/04/1999 - 01/02/2003 tarihleri arasında ara vermeden sürekli olarak asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığının tespitine yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Hüküm fıkrasındaki bu çelişkinin infazı zorlaştıran, şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğu açıktır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “05.04.1999” tarihinin silinerek yerine “01.10.1998” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden dahili davalıya yükletilmesine, 21.01.2016 gününde oy birliğiyle ile karar verilmiştir.
Full & Egal Universal Law Academy