Y A R G I T A Y İ L A M I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Kütahya 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 04/12/2014
NUMARASI : 2012/186-2014/1318
Davacı, çalışma gücünün en az % 60'ını kaybettiğinin ve maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine, talep tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile davacıya talep tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10/07/1993 tarihinde 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının başladığı, 14/04/2011 tarihinde maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacıya verilen cevapta davacının raporlarının incelenmesi neticesinde çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmediğine karar verildiğinin ve talebinin reddedildiğinin bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 07/09/2012 tarihli Raporunda davacının çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının bildirildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 08/05/2013 tarihli Raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği müvacehesinde davacının beden çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğunun, malul sayılamayacağının bidirildiği, Adli Tıp Genel Kurulunun 08/05/2014 tarihli Raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği nüvacehesinde davacının beden çalışma gücünün en az % 60 (yüzdealtmış) 'ını kaybetmemiş olduğunun, malul sayılamayacağının ve 3.8.2013 tarih ve 28727 sayılı resmi gazetede yayımlanan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin M1-C maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.
5510 sayılı yasanın 26. maddesinde “Malûllük sigortasından sigortalılara sağlanan hak, malûllük aylığı bağlanmasıdır.
Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;
a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,
b) (Değişik bend: 17/04/2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,
.../...
c) Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü yer almaktadır.
Somut olayda; Adli Tıp Genel Kurulunun 08/05/2014 tarihli Raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği nüvacehesinde davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmemiş olduğu ve 3.8.2013 tarih ve 28727 sayılı resmi gazetede yayımlanan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin M1-C maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğu bildirildiğinden davacının 03/08/2013 tarihinde yayımlanan yönetmelik gereğince 03/08/2013 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 25. maddesi gereğince malul sayılması gerekmektedir. Ancak dosya kapsamından davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının 10/07/1993 tarihinde başladığı sabit ise de prim gün sayısının ne kadar olduğuna ve prim borcunun bulunup bulunmadığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Yapılacak iş, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin prim gün sayısının ne kadar olduğunu ve prim borcunun bulunup bulunmadığını tespit etmek, 5510 sayılı Yasanın 26. maddesinde belirtilen şartların oluştuğunun anlaşılması halinde 3.8.2013 tarih ve 28727 sayılı resmi gazetede yayımlanan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin M1-C maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğu tespit edildiğinden söz konusu yönetmeliğin yayım tarihini takip eden aybaşı olan 01/04/2013 tarihi itibariyle davacıya maluliyet aylığı bağlanmasına karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy