Davacı, ödenmeyen alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2015 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL'yi geçmesi gerekir.
Somut olayda, davaya konu asıl alacak miktarı 2.080,00 TL’nin altındadır.
Bu durumda hüküm kesin niteliği taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 26.03.2015 tarihli yerel mahkeme ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy