MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Kurum ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Dava; davacının davalı işyerlerinde 01.11.2009 – 06.05.2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece; davacının davalı ...'e ait işyerinde 01.11.2009 – 15.04.2010 tarihleri arasında günlüğü 23,10 TL'den 165 gün süre ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; dava dilekçesi ile davalı olarak ... ve Tasfiye Halinde .....'nin gösterildiği, davacının davalı ... yanındaki 16.04.2010 – 20.05.2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, davalı ...'ya ait işyerinin 03.05.2008 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, dönem bordrolarının dosya arasına alınmadığı, zabıta tarafından komşu işyeri tanıklarının tespit edilemediğinin bildirildiği, davacı tanıkları tarafından davacının davalı şirkette çalıştığının beyan edildiği, davalı şirketin tasfiye memurunun aynı zamanda şirket ortağı da olan davacının eşi olduğu anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş- çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.
Somut olayda; her ne kadar mahkemece davacının çalışmalarının davalı ... işyerinde geçtiğine karar verilmişse de; davacı tanıkları çalışmalarının davalı şirkette geçtiğini beyan etmektedirler. Bu itibarla davacının çalışmalarının geçtiği gerçek işyeri, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmadan karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Mahkemece yapılacak iş; davalı ... ve davalı şirkete ait talep edilen döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını davalı Kurum'dan isteyerek bordrolarda isimleri bulunan kayıtlı çalışanlar arasından re'sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek, bordro tanıklarından özellikle davacının çalışmalarının hangi tarihler arasında hangi davalı yanında ve hangi işyerinde geçtiğini, davalı ...'e ait işyeri ile davalı şirket arasındaki bağlantıyı sormak, zabıta marifeti ile her iki davalıya ait işyerleri hakkında ayrı ayrı komşu işyeri tanığı araştırması yaptırarak tespit edilen kişileri de dinledikten sonra toplanan deliller değerlendirilerek sonuca gitmek ve davacının çalışmalarının geçtiği gerçek işyerini tespit ederek bu işyeri hakkında hüküm kurmaktan ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy