Davacı, 18/02/2012 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının 03/05/2010 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespitiyle, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Ünveren tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının davalı Kuruma ilk başvuru tarihi olan 03.05.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının ödenmeye başladığı tarihe kadar hak ettiği aylıklarının yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 12.09.1985-31.03.2010 tarihleri arasında 4465 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, 04.10.2000-15.04.2005 tarihleri arasında 4 yıl 6 ay 11 gün Bağ-Kur sigortalısı olduğu, Kartal 2.İş Mahkemesi'nin 2010/472E, 2010/1204K sayılı, 15.12.2010 tarihli kararı ile davacının sigorta başlangıç tarihinin 13.08.1972 olduğunun tespitine karar verildiği kararın onanarak kesinleştiği, davacının 27.03.2012 tarihinde Kuruma başvurarak sigorta başlangıç tarihinin mahkeme kararı ile 13.08.1972 tarihi olarak tespit edildiğini beyanla 03.05.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsis edilmesini istediği, 01.04.2012 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı tahsis edildiği anlaşılmaktadır.
5510 sayılı Yasa'nın “yaşlılık sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartları” başlıklı 28.maddesinde, “...yaşlılık aylığından yararlanabilmek için 4.maddenin 1.fıkrasınında (a) bendinde belirtilen sigortalının çalıştığı isten ayrıldıktan (b) bendinde belirtilen sigoralının sigortalılığa esas faaliyete son verip vermeyeceğini beyan ettikten sonra yazılı sitekte bulunmaları...” şartı olduğunun belirtildiği, dolayısıyla sigortalıların yaşlılık aylığına hak kazanabilmesi için yazılı istekte bulunmalarının gerektiği ortadadır.
Somut olayda, davalı Kurumun davacının 27.03.2012 tarihinden evvel yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmadığını bildirmesi, davacı vekilinin de 27.05.2014 tarihli duruşmada davalı Kuruma başvuru yapıldığına ilişkin belgenin bulunmadığını beyan etmesi karşısında davacının 03.05.2010 tarihinde davalı Kuruma yaşlılık aylığı tahsisi hususunda yazılı bir başvuruda bulunup bulunmadığı araştırılmadan, tahsis talebinde bulunduğu varsayılarak takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..../...
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.