MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava; davacının davalı apartman işyerinde 30.11.2007 – 26.04.2010 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece; davacının davalı işverene ait iş yerinde 08.12.2007 – 26.04.2010 tarihleri arasında 813 gün boyunca asgari ücretle hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işyerince düzenlenen işe giriş bildirgesi ya da davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davacının şikayeti üzerine 09.03.2010 tarihinde yapılan denetim sonucu davacının 08.12.2007 – 09.09.2010 tarihleri arasında çalıştığının anlaşıldığı, ancak hizmetlerinin tespiti için dava açması gerektiğinin bildirildiği, davalı işyerinin 23.04.2010 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, zabıta tarafından komşu işyeri tanıklarının dinlenilmesi için yapılan araştırmada; davalı işyerinin yan tarafında bir otel bulunduğunun, ancak mevsim itibari ile kapalı olduğunun ve tanık tespit edilemediğinin bildirildiği, davacı tanıklarının davacının çalışmalarını doğruladıkları, davalı işyeri tarafından dava dışı ... ile aralarında profesyonel kapıcılık anlaşıması olduğunun ve davacının dava dışı bu kişinin çalışanı olduğunun iddia edildiği, ancak bu anlaşmaya ilişkin herhangi bir yazılı delil sunulamadığı, 22.11.2007 ve 08.12.2007 tarihli asansörün aylık bakımına ilişkin belgelerde, davalı apartman adına düzenlenen 02.04.2009 tarihli ve Günsu
Ticaret AŞ'den apartmana test kiti alındığına dair faturada davacının imzasının bulunduğu, dvacı ile davalı apartman arasında imzalanan 18.12.2008 tarihli belgede; davacı ile 06.12.2008 tarihinde davacının kapıcı olarak çalışması, eşinin asansöre bakması koşulu ile 6 aylığına anlaşıldığına dair imzalı belge, davacının 2008/9-11. aylar arası ücretini aldığına dair imzalı belge ve davacıya 01.07.2007 tarihinden itibaren çeşitli tarihlerde ödeme yapıldığına dair belgeler bulunduğu anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Somut olayda; davacı çalışmalarının 30.11.2007 tarihinden itibaren başladığını iddia etmiş ve altında imzası bulunan, 22.11.2007 tarihli ve davalı apartmanın asansörünün aylık bakımına ilişkin belgeyi delil olarak sunmuştur. Ayrıca dosya kapsamından; davalı apartman yönetimi tarafından davacıya, 01.07.2007 tarihinden itibaren ödemeler yapıldığına dair belgeler bulunduğu da anlaşılmaktadır. Bu itibarla; her ne kadar mahkemece davacının çalışmaları 08.12.2007 tarihinden itibaren başlatılmışsa da hizmet başlangıcında anılan belgelerin değerlendirilmemesi isabetsiz olmuştur. Diğer taraftan; davalı tarafça, davalı apartman sakinlerinin bir çoğunun yılın büyük çoğunluğunda yurtdışında yaşadıklarını ve davalı apartmanın 20 bağımsız bölümden oluştuğunu beyan etmeleri karşısında mahkemece, davacının günlük mesaisinin ne kadarını davalı apartmana hasrettiği ve çalışmalarının part-time olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılmadan sonuca gidilmesi de isabetsizdir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Tyrskish Delightartman Yönetimi'ne iadesine
28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy