Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacılar vekili ve davalılardan K.. A.. tarafından temyiz edilmesi ve K.. A.. tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; Davalı Başkanlığına karşı açılan davanın reddine, Davalı yönünden davanın açılmamış sayılmasına, Diğer Davalılar yönünden ise ıslah ile talep edilen maddi tazminat taleplerinin tam kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise kısmen kabulü ile, davacı eş için 50.000 TL, çocukların her biri için 20.000 TL, anne ve baba için ayrı ayrı 15.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.
Somut olayda, kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücreti takdiri isabetli ise de; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre manevi tazminatın red edilen kısmı üzerinden davalılar yararına hüküm altına alınacak vekalet ücretinin 12.000 TL olması gerekirken Mahkemece fazla miktarda vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.
.../...
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Hüküm fıkrasının 1. maddesinin “b” bendinin 2 nolu altbendinde davalılar lehine takdir edilen vekalet ücretine ilişkin bendin tamamen çıkartılarak yerine “Davalılar vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT 10/1 maddesi gereğince 12.000,00 TL red nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 18.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy