Davacı, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Davacı, 1997 yılından itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitini istemiştir.
Mahkemece davacının 01/06/1997 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve prim borçlarını ödediği ayı takip eden 01/07/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.
Dosya içerisindeki biligi ve belgelerden; davacının 01/06/1997 tarihinden itibaren EK 19 borçlanması ile birlikte 3937 gün Tarım Bağ-Kur sigortalısı kabul edildiği 6111 sayılı yasadan yararlanarak en son 20/07/2011 tarihinde borçlarını ödediği sigortalılık süresi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın 03/07/2014 tarihinde dava açtığı anlaşılmaktadır.
Davacının davalı Kuruma yaşlılık aylığı bağlanması için yazılı talep dilekçesi bulunmamaktadır.2926 sayılı Yasanın 19. Maddesine göre aylık bağlanması için kurumdan yazılı istekte bulunması şarttır.
Mahkemenin davacının sigortalılık süresinin tesbitinde hukuki yararı bulunmadığı, yaşlılık aylığı bağlanması için yazılı talepte koşulunu yerine getirmediği anlaşılmış olmasına göre, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde; davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlanan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy