MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Asıl ve birleşen davalar bakımından; Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacılar ile davalılardan ... .Tic. Ltd. Ş ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
A-Dosya kapsamından, ... 3. İş Mahkemesi'nce verilen 27/10/2014 tarihli hükmün davalılar ... . Tic. Ltd. Şti. ve ...'ın ortak vekilleri tarafından da eksik nispi temyiz harcı yatırılarak temyiz edildiği, eksik nispi temyiz harcının ödenmesi için bu davalıların ortak vekiline muhtıra tebliği ile 7 gün süre verildiği, davalılar vekilince eksikliğin giderilmediği, bunun üzerine 01/08/2016 tarihli ek kararla adı geçen davalıların temyizlerinin reddine karar verildiği, ek kararın davalıların ortak vekiline 03/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz istemleri reddedilen davalılar ... . Tic. Ltd. Şti. ve ...'ın asil olarak 09/08/2016 tarihinde, harç eksikliğini giderdiği, eksiği giderdikleri aynı tarihte ek kararı da temyiz ettikleri anlaşılmaktadır.
6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 1. Fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. Fıkrasına göre;
Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Yine geçici 1. Madde 2. Fıkrasına göre; “Bu Kanunun, senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz.”
Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında da bir muhtıranın geçerli olması için gereken şartlar belirtilmiştir.
Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalılara eksik nispi temyiz harcının tamamlanması için gönderilen muhtıraya her bir davalı için yatırılması gereken tutar ayrı ayrı yazılması gerekirken toplam harç tutarının yazılması nedeniyle, muhtıra uygun değildir. Temyiz eden davalılar tarafından yatırılması gereken nispi temyiz harcının eksik kalan kısımları da ikmal edildiğine göre yerel mahkemenin temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararının bozularak kaldırılmasına ve asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.
B-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
1-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalılar ... Tic. Ltd. Şti. ile Burhan ve Yılmaz açısından kusurları tespit edilemediğinden bahisle davanın reddine, davacı anne ile davacı kardeşlerin maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, davacı babanın maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden 05/01/2005 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası olayında davacılar murisinin vefat ettiği, iş kazasının meydana gelişinde müteveffa sigortalının %20, davalı ... . Tic. Ltd. Şti.'nin %40, davalı ...'ın ise yine %40 oranında kusurlu oldukları, davalı ... şirketinin temerrüt tarihinin 25/03/2005 tarihi olduğu ve sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere hüküm altına alınan maddi tazminatlardan sorumlu tutulmasına karşın yargılama harç ve giderlerinden sorumlu tutulmadığı, davacı babanın yaşlılık aylığı alması nedeniyle kendisine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmadığı anlaşılmaktadır.
2-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91 ve 99. maddelerine göre sigortacılar, hak sahibinin kaza veya zarara ilişkin tespit tutanağını veya bilirkişi raporunu, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar. Sigortacının sekiz iş günü içerisinde ödeme yapmaması halinde temerrüt gerçekleşir. Sigortacının temerrüde düştüğü hallerde faizin başlangıç tarihi temerrüt tarihi olup, hak sahiplerinin sigortacıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğü kanıtlanamaz ise sigortacının faiz yükümlülüğü dava tarihinden başlar.
Hal böyle olunca, davacıların davalı ... şirketini dava tarihinden önce 25/03/2005 tarihinde temerrüde düşürdüğü anlaşıldığına göre, davalı ... şirketinin temerrüt tarihi yerine dava tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.
3-6100 sayılı HMK’nun 323/1-a maddesinde karar ve ilam harcı yargılama giderleri içerisinde sayılmış olup, 326/1.maddesi gereğince kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.
Buna göre maddi tazminatlardan poliçe limiti dahilinde sorumlu tutulan davalı ... şirketinin yargılama harç ve giderlerinden poliçe limiti dahilinde ve aleyhine hüküm altına alınan tutar oranında sorumlu tutulması gerekirken, tutulmaması hatalıdır.
4-Destek kavramı hukuki bir ilişkiyi değil fiili bir durumu ifade eder. Ne hısımlığa ve nede yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanmaz. Öte yandan dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın değişik 24. maddesidir ve bu madde kapsamına göre haksahibinin ölen sigortalının desteğinde kabul edilebilmesi için 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere Kurumdan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almaması gerekir.
Bu açıklamalardan olarak somut olayda, davacı babanın Kurum'dan yaşlılık aylığı aldığının anlaşılmasına göre artık ölenin desteğinden yararlanmadığı ve böylece maddi tazminata da hak kazanamayağı kabul edilerek babanın destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:
1-Davalılar ... . Tic. Ltd. Şti. ve ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin temyizlerinin kabulü ile 01/08/2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına,
2-Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.