MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Dava, davacının 01.06.1997-04.04.2007 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 04.04.2007 ile 16.01.2009 tarihleri arasında davalı işyerinden hizmetinin bildirildiği,dönem bordrolarının dosyada bulunduğu, Mahkemenin kısmen kabule ilişkin kararının ,Dairemizce '' hüküm altına alınan Nisan 2005-Nisan 2007 tarihleri arası dönemi kapsayacak şekilde bordro tanıklarını dinlemek,bordro tanıklarının beyanı yeterli görülmezse daha önceden dinlenen komşu işyeri tanığının fili çalışmayı doğruladığı hususu dikkate alınarak karar verilmek'' üzere bozulduğu,mahkemenin bozma üzerine dinlediği bordro tanıklarının davacının 2007 yılı öncesinde de bazı dönemler çalıştığını belirttiği ,bozma öncesi dinlenen komşu işyeri tanığının davacının 2005 yılından beri davalı firmada şoför olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.
Yapılacak iş, dinlenen bordro tanıkları davacının 2007 öncesinde de davalı işyerine çalışmak üzere gelip gittiğini beyan ettiğinden ve davacının 2005 yılından itibaren çalışması komşu iş yeri tanığı beyanı ile de doğrulandığından uyulmasına karar verilen bozma ilamına göre 21.04.2005 ile 04.04.2007 tarihleri arası hizmet tespiti isteminin kabulüne karar vermektir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
10.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy