MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacılar ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ...'ın tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı ... açısından kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine, diğer davalı ... açısından ise davacı eş ile davacı çocuk.... maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı çocuklar ....maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, davacı çocuklar ..... ile davacı annenin maddi tazminat istemlerinin reddine, tüm davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'nin 7/2 maddesi “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmünü içermektedir.
Somut olayda davalı ... açısından davanın aslında husumet yokluğundan reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, adı geçen davalı yararına A.A.Ü.T'nin 7/2 maddesi kapsamında tek ve maktu red vekalet ücreti takdiri yerine yazılı şekilde hem nispi hem de maddi ve manevi tazminatın reddinden dolayı ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.
O halde, davacıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklamalar gereğince 19/11/2015 tarihli hükmün davalı ... lehine hüküm altına alınan vekalet ücretlerine ilişkin 11. ve 12. bentlerinin tamamen silinerek yerlerine geçmek üzere,
"11-Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2015 yılı AAÜT'nin 7/2. maddesi gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'a verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 16/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.